Geloof (shraddha) ontstaat in de toestand van dukkha, zegt Boeddha in de Nidana Vagga in de Samyuta Nikaya. Dukkha is het feit dat we gevoelig zijn,  levende in een wereld van lijden, een wereld van geboorte en dood. Als we ons niet op deze manier bewust waren geweest van onze gevoelens, zouden we geen geloof nodig hebben. Een rots heeft geen geloof nodig omdat hij het niet erg vindt. Als men een hamer pakt en hem uit elkaar haalt, dan is het niet erg. Hoewel de rots in zekere zin gestorven is, is het als het ware als niets voor hem. Wij voelen dat echter wél en dat vormt een uitdaging. Het is dan ook onvermijdelijk dat we doorgaan in een soort geloof. Als we geen geloof zouden hebben, zouden we niets kunnen doen, omdat we ons te zeer zouden laten afschrikken door de risico's van dit leven.

TOEVLUCHT

Het geloof kan echter in veel verschillende dingen worden geïnvesteerd, waarvan sommige gezonder zijn dan andere. Een van de fundamentele leerstellingen van het Boeddhisme is daarom ons aan te raden om terug te keren van het aannemen van een valse toevlucht en, in plaats daarvan, het vertrouwen en de moed te hebben om een veilige toevlucht te kiezen. Zo zullen sommige mensen hun toevlucht zoeken in het vinden van de juiste relatie, sommige in welvaart, sommige in sociale status, sommige in politieke macht, sommige in toewijding aan een zaak. Geen van deze dingen zijn op zichzelf slecht, maar geen van deze dingen is een veilige toevlucht. Dit komt omdat ze allemaal zelf bestaan in het kader van het voorwaardelijk bestaan en daarom vergankelijk zijn. Wanneer de omstandigheden veranderen, veranderen ze. De enige ware toevlucht ligt voorbij de omstandigheden, in het geloof in wat niet vergankelijk is. In het boeddhisme zijn dat de drie juwelen.

DE DRIE JUWELEN DIE DE OMSTANDIGHEDEN TE BOVEN GAAN

Moderne mensen hebben de neiging om dit begrip van de fundamentele boeddhistische boodschap te verliezen. Dit komt omdat ze de drie juwelen in de wereld van de omstandigheden hebben gevonden. Zij denken dat Boeddha een man is die lang geleden leefde en stierf; dat Dharma een verzameling ideeën is die van tijd tot tijd kan worden herzien als de omstandigheden veranderen; dat Sangha de gemeenschap van mensen is die het boeddhisme op een bepaald moment beoefenen. Deze drie dingen,  zo opgevat, vormen geen echte toevlucht, omdat ook zij onderworpen zijn aan voorwaarden en dus aan vergankelijkheid.

De ware boeddhistische betekenis van de drie juwelen is echter anders. Het is eerder een gevoel voor de Drie Juwelen als dimensies van een spirituele werkelijkheid die niet voorwaardelijk en niet vergankelijk is. Boeddha verwijst in dit opzicht naar de Dharmakaya, opgevat als enkelvoud en persoonlijk, Dharma verwijst naar de Dharmakaya, opgevat als onpersoonlijk en Sangha verwijst naar de Dharmakaya, opgevat als een veelvoud. "Persoonlijk", "onpersoonlijk", "enkelvoud" en "meervoudig" zijn onze manieren om dingen te bedenken. Ze behoren niet tot de werkelijkheid zelf, die voorbij de woorden gaat. We hebben er ook veel andere woorden voor - het Ongeborene, de Doodloze, het Nirvana, de Tao, enzovoorts. Dit zijn allemaal slechts vingers die wijzen. De maan schijnt op iedereen gelijk, maar brengt alleen maar vrede in de harten van hen die er naar kijken. Echter, wanneer men zo'n vredig hart (anjin) heeft, geeft het de moed om alle omstandigheden onder ogen te zien die zich kunnen voordoen.

SENCHAKUSHU

Het is in die zin dat het boeddhisme een ware religie is en niet zomaar een of andere seculiere filosofie. Keer terug van een valse toevlucht in geconditioneerde dingen en keer terug naar de Drie Juwelen. Dit is wat Honen bedoelt met het maken van een beslissende keuze. In Zuiverland zijn de Drie Juwelen opgenomen in de nembutsu. Wanneer men zo'n keuze heeft gemaakt, kan men een speciale relatie hebben of niet, men kan welvarend zijn of niet, men kan sociale rust of macht hebben of niet, men kan energie steken in een zaak of niet, maar men zal deze dingen in een raamwerk van het ware geloof doen en men zal niet verslagen worden door hun onvermijdelijke wisselvalligheden, noch zal men de wanhopige noodzaak voelen om ze überhaupt te hebben. Men zal bevrijd zijn en in een positie zijn om te kiezen. Geloof brengt vrijheid, vertrouwen, moed en een diepere gelijkmoedigheid. Het trouwe hart wordt niet verslagen, zelfs niet als het in de gevangenis wordt gegooid of, in een beeld dat door Shakyamuni wordt gebruikt, zelfs als het lichaam met een tweehandige zaag in tweeën wordt gesneden.

Wanneer men zich in de toestand van dukkha afwendt van valse steunpilaren en een echte toevlucht vindt, ontvouwt zich op natuurlijke wijze de weg.

Dharmavidya David Brazier op 7 November 2019, vertaald door Vajrapala

Views: 16

Replies to This Discussion

Blij en zo oneindig dankbaar de Boeddha, de Dharma en de Sangha te hebben gevonden als ware toevlucht!!!!!

Als kind had ik al een diep geloof dat liefde alles kon overwinnen, het allersterkste was en het enige dat ons op het juiste pad zou brengen. Toch was ik zovele jaren in de duisternis en zocht zolang op de verkeerde plaatsen, Steeds was er die hoop om ergens licht te vinden en wijsheid, steeds was er dat zoeken ook in verbindingen met mensen. 

Namo Amida Bu

RSS

Events

ITZI Conference 2019

Subscribe to ITZI Conference Newsletter

* indicates required

Blog Posts

Transmutation

Posted by Dayamay Dunsby on November 29, 2020 at 11:30 0 Comments

It struck me, while watching the steam rise off my pan of hot water earlier, that the universe, in physical terms, behaves in the same way today as it did 4 billion years ago. Before life even existed in any conscious form. When the earth was busy shaping itself from its own internal pressures. Spewing out toxins and branding itself with molten rock. Change comes from within, and is nurtured from external sources...  

Early this morning I picked up a…

Continue

Perspective

Posted by Tineke Osterloh on November 26, 2020 at 20:30 0 Comments

© 2020   Created by David Brazier.   Powered by

Badges  |  Report an Issue  |  Terms of Service